أبو أحمد موسى المبرقع بن امام محمد تقى - عليه السلام گويا دو كلمهء « أحمد بن » كه در ص 305 نقض قبل از كلمهء « موسى » به نظر مىرسد اشتباهى است كه از قلم مصنّف ( ره ) ناشى شده يا در نتيجهء اندماج نسخ از كاتبان و مستنسخان نقض افزوده گرديده است زيرا مراد موسى مبرقع است و چون كنيهء او « أبو أحمد » بوده است تصوّر ميكنم اين كنيه است كه در كتابت تصحيف و تحريف به « احمد بن » شده است در هر صورت محدث قمى ( ره ) در منتهى الامال در احوال حضرت امام محمّد تقى جواد الائمه عليه السلام از تحفة الازهار فى نسب أبناء الائمة الاطهار نقل كرده كه حضرت جواد را چهار پسر بوده ابو الحسن امام علىّ النقى ، و أبو احمد موسى مبرقع ، و أبو أحمد حسين ، و ابو موسى عمران ( تا آنكه گفته ) و بالجمله موسى مبرقع جدّ سادات رضويه است و رشتهء اولادش تا به حال به حمد اللّه منقطع نگشته و بسيارى از سادات نسب ايشان به او منتهى مىشود و او اوّل كسى است كه از سادات رضويّه بقم وارد شد در سنهء دويست و پنجاه و شش ( 256 ) و پيوسته بر روى خود برقع گذاشته بود و لهذا او را موسى مبرقع گويند و چون وارد قم شد بزرگان عرب از اهل قم او را از قم بيرون كردند و بكاشان رفت چون بكاشان رسيد احمد بن عبد العزيز بن دلف عجلى او را اكرام كرد و خلعتهاى بسيار و مركبها به دو بخشيد و مقرّر كرد كه هر سال يك هزار مثقال طلا با يك اسب مسرّج به دو دهد ليكن رؤساى عرب از اهل قم پس از آن پشيمان شده بخدمتش شتافتند و از او اعتذار خواسته مكرّما بقم واردش ساختند و گرامى داشتند او را ، و حال موسى در قم نيكو شد تا آنكه از مال خود قريه‌ها و مزارعى خريد ، پس از آن وارد شد بر او خواهرانش زينب و امّ محمّد و ميمونه دختران حضرت جواد عليه السلام پس بريهيه دختر موسى و تمام ايشان در قم وفات يافتند و نزد فاطمه [ بنت موسى بن جعفر عليهما السلام يعنى حضرت معصومه ] مدفون شدند ( تا آخر كلام او ) » . و نيز محدث قمى ( ره ) در سفينة البحار در مادّهء « وسا » بطور تفصيل بترجمهء حال موسى مبرقع پرداخته و گفته : شيخ بزرگوار ما صاحب مستدرك الوسائل